Laatste reacties

Boerendelfts bord?22 maart 2024

Deze boeren Delftse borden heb ik al gezien van De Paeuw en zijn volgens mij van rond 1780.

Delfts aardewerk bord17 maart 2024

Ja, van Johannes van Duijn van de Porceleyne Schotel. Het wordt wel het theeboom motief genoemd.

Haarscheuren (craquelé) in glazuur van objecten van delfts aardewerk delfts aardewerk7 maart 2024

Goedenavond Jan,

Het is me inmiddels wat aan het ontgaan wat het punt is en dat heeft meer te maken met mijn geheugen als iets anders.


Maar, ik denk dat het ging over mijn overtuiging dat in normaal 18de eeuws Delfts aardewerk zelden craquelures voorkomen, maar ik ben het er uiteraard over eens dat het wel zal voorkomen bij voorkomen bij objecten die verhit zijn of te lang in de bodem gezeten hebben. En uiteraard staat er niet op de dingen die craquelé hebben, wat er echt mee gebeurd is.

Als ik de objecten bekijk die je aanhaalt, ben ik er vrij hard van overtuigd dat het gele bord vals is, dat het oranje bord begin 19de eeuw is en dat het blauwe bord waar we enkel een voorbeeld van de voorkant van hebben, ook vals is. Vervolgens zijn veel van de andere borden en scherven  hierboven niet Delfts, maar Majolica van voor 1650. Ze bevatten dan ook allen proen afdrukken. Tegels zijn ook niet Delfts, maar eerder Rotterdams, Amsterdams of Fries.

Dat gebakken klei zelden water opneemt zal inderdaad wel kloppen.

Ik denk dat het punt dat ik wilde maken is dat 18de eeuws Delfts, dat niet mishandeld is, eigenlijk bijna nooit craquelé bevat en dat je als leek 18de eeuws aardewerk denkt gevonden hebt dat craquelures bevat, het naar zeer grote waarschijnlijkheid vals is, ofwel niet 18de eeuws EN Delfts.

Haarscheuren (craquelé) in glazuur van objecten van delfts aardewerk delfts aardewerk7 maart 2024
Haarscheuren (craquelé) in glazuur van objecten van delfts aardewerk delfts aardewerk7 maart 2024

Ik heb hier ook een theepot met  een minimum aan craquelé. Dat is vermoedelijk als gevolg van echt gebruik. Omdat klei en glazuur een verschillend uitzettingscoëfficiënt hebben, ontstaan de craquelures, ondanks dat het glazuur en de gebakken klei ooit samen in een heel hete oven gezeten hebben. 
 

Ik durf dus te beweren dat 18de eeuws Delfts aardewerk enkel craquelures krijgt door (ook de goede opmerkingen van Franky meenemend):

1. Fabricagefouten (verkeerde grondstoffen of te snel afkoelen van de oven)

2. Gebruikt met heet water.

3. Door chips of andere defecten in het glazuur sijpelt er vloeistof in de gebakken klei die vervolgens uitzet.

blue and white vase29 februari 2024

I would strongly advice not to use the books of  "Delft Pottery" by Dr. C.H.de Jonghe or any other books for looking up marks. There are quite often incorrect because they are simply too old. Use the books from Gemeentemuseum Den Haag instead. Most are (partly) written Marion Van Aken Fehmers. They have newer insights and research that compares trends, colours and dessins that can be easily matched to other marked items from the period.

 https://delftsaardewerk.nl/verdiepen/7831-marion-s-van-aken-fehmers-ambassadeur-van-delfts-aardewerk

blue and white vase29 februari 2024
blue and white vase29 februari 2024
blue and white vase29 februari 2024

The attribution from Frank is unfortunately not correct. The mark is an intertwined G and K. This is for Gerrit Pietersz. Kam, eigenaar Drie Posteleyne Astonne, 1679-1700.

This double gourd vase also exactly fits this maker, as it also bears his factory’s Chinoiserie style, colour and execution.