Laatste reacties

Een oud potje

Plateelbakkerij Zuid-Holland – Sierpotje "Gina" (1922)

Dit handbeschilderde keramische object is een representatief voorbeeld van het vroege sieraardewerk van de Plateelbakkerij Zuid-Holland (PZH), gevestigd in Gouda. Het stuk, uitgevoerd onder modelnummer 46, dateert uit 1922, wat wordt bevestigd door het specifieke jaarmerk in de vorm van een driehoek op de onderzijde. Deze periode markeert een artistiek hoogtepunt voor de fabriek, waarin de overgang van glanzend naar het nu beroemde matte glazuur (matplateel) werd geperfectioneerd.

Het object is uitgevoerd in het decor "Gina", een floraal ontwerp dat wordt gekenmerkt door een helderblauwe basiskleur. De decoratie bestaat uit gestileerde bloemmotieven en abstracte organische vormen in diepgroene, zwarte en okergele tinten. De geschulpte bovenrand van de kelk benadrukt de organische vormentaal van de vroege jaren '20.

De uitvoering is van de hand van de plateelschilder Kees (Kornelis) Stouthart, die het stuk signeerde met zijn initialen "KS". Stouthart was een ervaren decorateur binnen de Goudse traditie, verantwoordelijk voor de nauwkeurige penseelvoering die elk stuk uit deze serie uniek maakt. Naast de schilderssignatuur is de bodem voorzien van het "Lazaruspoortje", het officiële fabrieksmerk van PZH.

Het object bevindt zich in authentieke staat en vertoont crazing (haarscheurtjes in het glazuur), een natuurlijk verouderingsproces dat inherent is aan de spanning tussen de kleibody en de glazuurlaag bij antiek aardewerk. Gezien de vroege datering en de signatuur van een bekende schilder, vertegenwoordigt dit object een aanzienlijke cultuurhistorische waarde binnen de Nederlandse kunstnijverheid.

Een oud potje
Twee Delft Blauwe vazen
Twee Delft Blauwe vazen

Is het mogelijk om een publicatie aan te passen? 

Delft Blauw diep bord

Als antwoord op door Jan van den Heuvel1627

Dankjewel voor deze mooie reactie. Het is juist de geschiedenis die het ontstaan en de reis van deze borden zo fascinerend maakt. Ik vraag mij af waarom er verschillende makers zijn van de borden. Wellicht een vervangend bord bij het breken van het servies of juist iemand die ze heeft verzameld. Het mooiste is dat ze elk uniek zijn in zin van de aanraking door de kwast bij het maken van de versieringen als ook het formaat dat telkens anders is. Geen enkele is precies gelijk en dat maakt ze zo mooi.